گزارش دورکاری کارکنان: ریسک ها و استراتژی ها (بخش اول)

گزارش دورکاری کارکنان: ریسک ها و استراتژی ها (بخش اول)


 
کووید 19 هم بحرانی است برای سلامت جهانی و هم تهدیدی است برای اقتصاد بین الملل. این ویروس ضرورت روی آوردن به دورکاری را مضاعف کرد. از منظر فرهنگ لغت کمبریج، دورکاری یعنی انجام کار در منزل در حالیکه با اداره خود از طریق تلفن، ایمیل یا اینترنت در تماس هستید. فرهنگ لغت کالینز دورکاری را انجام کار در منزل با استفاده از تجهیزاتی مثل تلفن، فکس، مودم و ... برای ارتباط با سایر افراد می داند. دورکاری یک سازماندهی منعطف کاری است که به کارکنان اجازه می دهد در محیطی غیر از محیط معمول کار، به انجام فعالیت های خود بپردازند.
با شروع بحران کووید 19 دورکاری به عنوان یک راهکار مناسب برای کنترل تبعات بیماری معرفی شده است. با اینحال موسسه مشاوره ای گارتنر(2020) پیش بینی کرده است که یکی از روندهای مهم در پسا کرونا توسعه فرهنگ دورکاری است، این موضوع می تواند مبنایی برای شکل گیری کسب و کارها و استارتاپ های جدید و تغییر مدل کسب و کارها نیز باشد.
با اجرای دورکاری های متعدد در نیمه دوم سال جاری و نبود داده های تحقیقی و تبدیل شدن دورکاری به عنوان یک روند مهم حال و آینده اجرای این تحقیق در دیده بان کسب و کار به عنوان  اولویت مورد توجه قرار گرفت. این تحقیق بوسیله دکتر علی داوری و دکتر مهدی صانعی انجام شده است. در این گزارش نتایج تحلیل 1510 پرسشنامه، 50 ریسک و 16 استراتژی بیان شده است.
 جالب ترین یافته های این بررسی نشان می دهد که مدیران در مقایسه با کارکنان نسبت به دورکاری کمتر خوشبین هستند. کارکنان زن  نسبت به مردان دورکاری را بیشتر ترجیح می دهند و در کل نیمی از  پاسخگویان دورکاری را برای آینده ترجیح می دهند. 
لینک دانلود گزارش 
کلمات کلیدی: ویروس کرونا، دورکاری، دورکاری در ایران، منابع انسانی، دکتر داوری، دیده بان کسب و کار
 
نویسندگان: علی داوری و مهدی صانعی
در این گزارش نتایج ۱۵۱۰ نظرسنجی ۱۵۱۰ پرسشنامه دورکاری، ۵۰ ریسک و ۱۶ استراتژی بیان شده است.
بازنشر این گزارش می تواند برای مدیران و کارآفرینان ارزشمند باشد.